zaterdag 10 februari 2018

Wanten

Mijn kleine dame vind het lastig om haar wanten niet kwijt te raken. Het gaat vaak mis op school. En dat snap ik wel. De gang is niet heel breed en het is de bedoeling dat de kleuters al hun zooi in de luizenzak stoppen. Niet dat de luizenzak werkt tegen luizen, maar iemand heeft bedacht dat dit handig is. Ik denk daar anders over.

Kleuterdame raakt dus geregeld wat kwijt in het wisselmoment. Wanner ze met an alle naar buiten gaan of juist binnenkomen is het niet heel overzichtlijk. En dan beland een wantje nog wel eens in de zak van een ander kindje. Of gewoon op de plank bij een hele andere klas.

En dan bestaat er een heel simpel trucje om te voorkomen dan handschoenen en wanten kwijtraken. Met een koordje door de mouwen. Maar ja, madam vind zichzelf al een grote kleuter en touwtjes zijn blijkbaar voor peuters. In een onbewaakt moment knipte de de touwtjes er af.

En toen kwam de van de week weer eens thuis met maar een want. En na twee dagen met twee verschillende wanten hebben gelopen, omdat wij haar wanten echt niet konden vinden, kroop ik maar weer achter de machine.



De volgende ochtend liets ze vol trots op school haar nieuwe wanten zien aan iedereen die maar wou kijken. En natuurlijk was dat ook de dag dat een andere papa een van haar missende wanten vond.
Ach, we hebben nu weer twee complete paren. En ze krijgt nu de zelfgemaakte mee naar school, want de is niet de enige die het ander paar wanten bezit.

woensdag 7 februari 2018

Carnaval

Als Limburger die in de randstad woont wordt je toch wel een beetje blij als de school en BSO van je kind aan carnaval doen. Want wat is er nou leuker dan verkleden, dansen, gek doen en naar de optocht kijken?
Dat laatste zal kleuterdame moeten overslaan, want hier in deze stad snappen ze niets van optochten.
Toen ik een klein meisje was maakte mijn oma vaak mijn carnavals kleding. Ik was het daar niet altijd mee eens. Vooral niet toen ik met mijn tante als indiaan door de carnavalsdagen moest. Ik wou, zoals altijd als punker, maar het indianenpak lag al klaar. En in mijn beleving was die gemaakt van gordijnen. En ik wou eigenlijk gewoon carnavals kleding uit de winkel, net zoals iedereen.
Maar ik snap nu wel waarom je het zelf zou maken in plaats van kopen.
Een tijdje geleden wou de graag een heksenjurk uit de winkel. En omdat we alleen haar onderbroeken, sokken en maillots kopen, gingen we overstag. Een keertje iets kopen kan best.
En hoewel er een heel erg blij meisje was, was er een minder blije moeder. De kwaliteit, pasvorm en materiaal laten behoorlijk te wensen over. En de prijs staat compleet niet in verhouding als je het mij vraagt.

Gelukkig heeft madam een naaigekke moeder die wel even een avondje achter de naaimachine kruipt voor een bloemen-woestijn-prinses-met-zwaard jurk. O ja, met sleep.

Madam is er heel erg blij mee en bestelde er meteen een kroon bij.



woensdag 24 januari 2018

Prematuur

Ruim twee weken geleden begon zijn stage. En begin deze week deelde hij beschuit met muisjes uit.
Deze man die ik nog maar net kende was voor het eerst papa geworden.
Helaas een maand eerder dan verwacht. Zijn vrouw bleek HELLP te hebben. Iets dat mij maar al te bekend is.
Mijn kleuter en ik zijn dankbaar met een andere complicatie die ik had. Zwangerschapsdiabetes. Hierdoor was mijn kleine prulletje niet zo heel erg te klein.
Maar de vrouw van mijn collega had dat 'geluk' niet. Het meisje heeft een groeiachterstand van ongeveer een maand.
Maar ze is sterk! De ligt al op de mediumcare en heeft geen sonde meer nodig. Maar ze is nog erg klein.
Daar waar mijn prulletje met boven de 3 kg was, moet dit dametje de 2kg nog halen.

Het ziekenhuis heeft prematuur kleertjes.
Maar ik stak mijn dametje liever in een door mij uitgekozen maar 44 waar ze in zwom, dan die kleertjes. Waarom heb ik zelf nooit goed begrepen. Ik hou het maar ik hormonen.
Maar hij herkende dat wel een beetje.
Dus ik ging aan de slag. Want dit meisje heeft voorlopig nog niets aan maatje 44.
Een pakje in mt 38.
Met een vogelstofje. Want vogels brengen de zomer, brengen leven. Tenminste, das een van de symbolieken.


Maar hebben jullie enig idee hoe klein die kleertjes zijn? En ik vond maat 44 al klein....
Even ter vergelijk mijn hand bij het broekje.